KONWENCJA Nr 113
MIĘDZYNARODOWEJ ORGANIZACJI PRACY
dotycząca badania lekarskiego rybaków

Data wejścia w życie: 7 listopada 1961 r.

Konferencja Ogólna Międzynarodowej Organizacji Pracy, zwołana do Genewy przez Radę Administracyjną Międzynarodowego Biura Pracy i zebrana tam dnia 3 czerwca 1959 roku na swej czterdziestej trzeciej sesji,

postanowiwszy przyjąć niektóre wnioski dotyczące badania lekarskiego rybaków, która to sprawa stanowi piąty punkt porządku dziennego sesji,

postanowiwszy, że wnioski te zostaną ujęte w formę konwencji międzynarodowej,

przyjmuje dnia dziewiętnastego czerwca 1959 roku niniejszą konwencję, która otrzyma nazwę Konwencji o badaniu lekarskim rybaków, 1959.

Artykuł 1

1. W rozumieniu niniejszej konwencji określenie "statek rybacki" oznacza wszelkie statki, okręty lub łodzie morskie jakiegokolwiek rodzaju, stanowiące własność publiczną lub prywatną, eksploatowane w rybołówstwie morskim na wodach słonych.
2. Właściwa władza może po zasięgnięciu opinii zainteresowanych organizacji armatorów rybackich i rybaków, jeżeli takie organizacje istnieją, zezwolić na odstąpienie od stosowania postanowień niniejszej konwencji do statków, które normalnie nie odbywają podróży morskich trwających dłużej niż trzy dni.
3. Niniejsza konwencja nie ma zastosowania do rybołówstwa w portach lub w ujściach rzecznych ani do osób uprawiających rybołówstwo dla sportu lub dla przyjemności.

Artykuł 2

Żadna osoba nie może być zaangażowana w jakimkolwiek charakterze do służby na statku rybackim, jeżeli nie przedstawi zaświadczenia podpisanego przez lekarza zatwierdzonego przez właściwą władzę, stwierdzającego fizyczną zdolność tej osoby do pracy, w jakiej ma być ona zatrudniona na morzu.

Artykuł 3

1. Właściwa władza określi po zasięgnięciu opinii zainteresowanych organizacji armatorów rybackich i rybaków, jeżeli takie organizacje istnieją, rodzaj badania lekarskiego, które ma być przeprowadzone, oraz dane, które powinny być zamieszczone w zaświadczeniu.
2. Przy określaniu rodzaju badania należy uwzględnić wiek zainteresowanego i rodzaj pracy, jaką ma on wykonywać.
3. Zaświadczenie powinno w szczególności stwierdzać, że jego posiadacz nie jest dotknięty żadną chorobą, która mogłaby ulec pogorszeniu wskutek służby na morzu lub, która czyni go niezdolnym do tej służby albo, która mogłaby zagrażać zdrowiu innych osób na statku.

Artykuł 4

1. Zaświadczenie lekarskie dla osób poniżej dwudziestu jeden lat zachowuje ważność przez okres nie przekraczający jednego roku, licząc od daty jego wystawienia.
2. Zaświadczenie lekarskie dla osób, które ukończyły dwadzieścia jeden lat, zachowuje ważność przez okres ustalony przez właściwą władzę.
3. Jeżeli okres ważności zaświadczenia wygaśnie podczas podróży, zaświadczenie zachowuje ważność do końca tej podróży.

Artykuł 5

Zostaną wydane zarządzenia w celu umożliwienia każdej osobie, której po przeprowadzeniu badania odmówiono wydania zaświadczenia, domagania się ponownego zbadania przez arbitra lub arbitrów lekarskich, niezależnych od jakiegokolwiek armatora rybackiego albo jakiejkolwiek organizacji armatorów rybackich lub rybaków.

* * *

Artykuł 6 – 13: Standardowe postanowienia końcowe1.

Powyższy tekst jest autentycznym tekstem konwencji przyjętej należycie przez Konferencję Ogólną Międzynarodowej Organizacji Pracy na jej czterdziestej trzeciej sesji, która odbyła się w Genewie i została ogłoszona za zamkniętą w dniu 25 czerwca 1959 roku.

Na dowód czego dnia piętnastego lipca 1959 roku złożyli swe podpisy. (pominięto)

_________________________________________

1 Patrz Zalacznik I