KONWENCJA Nr 124
MIĘDZYNARODOWEJ ORGANIZACJI PRACY
dotycząca badania lekarskiego zdatności młodocianych do pracy pod ziemią w kopalniach

Data wejścia w życie: 13 grudnia 1967 r.

Konferencja Ogólna Międzynarodowej Organizacji Pracy zwołana do Genewy przez Radę Administracyjną Międzynarodowego Biura Pracy i zebrana tam w dniu 2 czerwca 1965 r. na swej czterdziestej dziewiątej sesji,

postanowiwszy przyjąć niektóre wnioski dotyczące badania lekarskiego zdatności młodocianych do pracy pod ziemią w kopalniach, która to sprawa stanowi czwarty punkt porządku dziennego sesji,

stwierdzając, że Konwencja dotycząca badania lekarskiego młodocianych (przemysł), 1946 r., stosująca się do kopalń, przewiduje, że dzieci i młodociani w wieku poniżej osiemnastu lat nie będą mogli być zatrudnieni w przedsiębiorstwie przemysłowym, jeżeli w wyniku szczegółowego badania lekarskiego nie zostaną uznani za zdatnych do wykonywania prac, które mają być im powierzone, że zatrudnienie dziecka lub młodocianego w wieku poniżej osiemnastu lat może być kontynuowane jedynie pod warunkiem przeprowadzania badań lekarskich w okresach nie przekraczających jednego roku oraz że ustawodawstwo krajowe powinno zawierać postanowienia przewidujące dodatkowe badania lekarskie,

stwierdzając, iż Konwencja przewiduje ponadto, że dla robót stanowiących duże zagrożenie dla zdrowia badanie lekarskie przydatności do pracy i jego okresowe ponawianie powinno być obowiązkowe co najmniej do dwudziestego pierwszego roku życia i że ustawodawstwo krajowe powinno bądź określić pracę lub kategorie prac, dla których ten obowiązek jest wymagany, bądź przekazać właściwej władzy uprawnienia do dokonania tego określenia,

biorąc pod uwagę zagrożenie, jakie stanowią dla zdrowia prace podziemne w kopalniach, zachodzi potrzeba przyjęcia międzynarodowych norm przewidujących obowiązkowe badanie lekarskie zdatności do pracy pod ziemią w kopalniach, jak również badania lekarskie okresowe do dwudziestego pierwszego roku życia, i określających rodzaj tych badań,

postanowiwszy, że normy te zostaną ujęte w formę konwencji międzynarodowej,

przyjmuje dnia dwudziestego trzeciego czerwca tysiąc dziewięćset sześćdziesiątego piątego roku niniejszą Konwencję, która otrzyma nazwę Konwencji o badaniu lekarskim młodocianych (prace pod ziemią), 1965 r.:

Artykuł 1

1. Przy stosowaniu niniejszej Konwencji określenie "kopalnia" obejmuje każde przedsiębiorstwo, państwowe bądź prywatne, którego celem jest wydobywanie substancji znajdujących się pod ziemią, wymagające zatrudnienia ludzi pod ziemią.
2. Postanowienia niniejszej Konwencji, dotyczące zatrudnienia lub pracy pod ziemią w kopalniach, obejmują zatrudnienie lub pracę pod ziemią w kamieniołomach.

Artykuł 2

1. Dokładne badanie lekarskie zdatności do pracy i późniejsze badania okresowe, przeprowadzane w odstępach nie przekraczających dwanaście miesięcy, będą obowiązkowe dla osób w wieku poniżej dwudziestu jeden lat, które mają być zatrudnione albo mają wykonywać pracę pod ziemią w kopalniach.
2. Przyjęcie innych środków dotyczących nadzoru lekarskiego nad młodocianymi w wieku pomiędzy osiemnastym a dwudziestym pierwszym rokiem życia jest jednakże dopuszczalne, jeżeli właściwa władza uzna, po zasięgnięciu opinii lekarskiej, że tego rodzaju środki są równoznaczne z tymi, których się wymaga w ustępie 1, lub, że są od nich skuteczniejsze, i jeżeli władza ta porozumie się w tym zakresie z zainteresowanymi i najbardziej reprezentatywnymi organizacjami pracodawców i pracowników oraz uzyska ich zgodę.

Artykuł 3

1. Badania lekarskie przewidziane w artykule 2 powinny być:
a) przeprowadzone pod odpowiedzialnością i nadzorem kwalifikowanego lekarza, zatwierdzonego przez właściwą władzę;
b) odpowiednio poświadczone.
2. Zdjęcie rentgenowskie płuc będzie wymagane przy badaniu poprzedzającym przyjęcie do pracy, jak również w czasie dalszych badań, jeżeli to będzie wskazane z punktu widzenia lekarskiego.
3. Badania lekarskie wymagane przez niniejszą Konwencję nie powinny stanowić żadnych obciążeń finansowych dla młodocianych ani dla ich rodziców lub opiekunów.

Artykuł 4

1. Właściwa władza powinna podjąć wszelkie niezbędne środki łącznie z ustanowieniem odpowiedniego systemu sankcji, w celu zapewnienia skutecznego stosowania postanowień niniejszej Konwencji.
2. Każdy Członek ratyfikujący niniejszą Konwencję zobowiązuje się do ustanowienia odpowiedniego systemu inspekcji dla nadzorowania stosowania postanowień Konwencji lub do sprawdzenia, czy odpowiednia inspekcja jest prowadzona.
3. Ustawodawstwo krajowe powinno wskazać osoby odpowiedzialne za zapewnienie stosowania postanowień niniejszej Konwencji.
4. Pracodawca powinien prowadzić rejestry, udostępniane inspektorom, zawierające dane o każdej osobie w wieku poniżej dwudziestu jeden lat, zatrudnionej lub pracującej pod ziemią, a mianowicie:
a) datę urodzenia, w miarę możliwości należycie udokumentowaną;
b) dane charakteryzujące wykonywaną pracę;
c) świadectwo stwierdzające zdatność do wykonywania danej pracy, ale nie zawierające żadnych wskazań lekarskich.
5. Pracodawcy powinni na żądanie udostępniać przedstawicielom pracowników informacje wymienione w ust. 4.

Artykuł 5

Właściwa władza każdego kraju powinna porozumieć się z zainteresowanymi i najbardziej reprezentatywnymi organizacjami pracodawców i pracowników przed ustaleniem generalnej polityki dotyczącej stosowania niniejszej Konwencji i wydaniem odpowiednich zarządzeń zapewniających jej stosowanie.

* * *

Artykuły 6 – 13: Standardowe postanowienia końcowe1.

Powyższy tekst jest autentycznym tekstem Konwencji przyjętej należycie przez Konferencję Ogólną Międzynarodowej Organizacji Pracy na jej czterdziestej dziewiątej sesji, która odbyła się w Genewie i została ogłoszona za zamkniętą w dniu 23 czerwca 1965 r.

Na dowód czego w dniu dwudziestym czwartym czerwca tysiąc dziewięćset sześćdziesiątego piątego roku swe podpisy złożyli: (pominięto) _________________________________________

1 Patrz Zalacznik I