KONWENCJA Nr 127
MIĘDZYNARODOWEJ ORGANIZACJI PRACY
dotycząca ciężaru maksymalnego ładunków, dozwolonego przy przenoszeniu przez jednego pracownika

Data wejścia w życie: 10 marca 1970 r.

Konferencja Ogólna Międzynarodowej Organizacji Pracy, zwołana do Genewy przez Radę Administracyjną Międzynarodowego Biura Pracy i zebrana tam w dniu 7 czerwca 1967 roku na swej pięćdziesiątej pierwszej sesji,

postanowiwszy przyjąć niektóre wnioski, dotyczące ciężaru maksymalnego ładunków, dozwolonego przy przenoszeniu przez jednego pracownika, która to sprawa stanowi szósty punkt porządku dziennego sesji,

postanowiwszy, że wnioski te zostaną ujęte w formę konwencji międzynarodowej,

przyjmuje dnia dwudziestego ósmego czerwca tysiąc dziewięćset sześćdziesiątego siódmego roku niniejszą Konwencję, która otrzyma nazwę Konwencji o ciężarze maksymalnym, 1967.

Artykuł 1

Dla celów niniejszej Konwencji:
a) określenie "ręczny transport ładunków" oznacza wszelki transport, w którym ciężar ładunku jest całkowicie dźwigany przez jednego pracownika; obejmuje ono podnoszenie i opuszczanie ładunku;
b) określenie "stały ręczny transport ładunku" oznacza wszelką działalność, poświęconą głównie albo w sposób stały ręcznemu transportowi ładunków lub zwykle obejmującą, nawet w sposób dorywczy, ręczny transport ładunków;
c) określenie "młodociany pracownik" oznacza każdego pracownika w wieku poniżej lat osiemnastu.

Artykuł 2

1. Niniejszą Konwencję stosuje się do stałego ręcznego transportu ładunków.
2. Niniejszą Konwencję stosuje się do wszystkich gałęzi działalności gospodarczej objętych przez zainteresowanego Członka systemem inspekcji pracy.

Artykuł 3

Nie może być wymagany lub dozwolony ręczny transport przez jednego pracownika ładunku, którego waga mogłaby szkodzić zdrowiu lub grozić niebezpieczeństwem pracownikowi.

Artykuł 4

Przy stosowaniu zasady wyrażonej w artykule 3, Członkowie uwzględnią wszystkie warunki, w jakich praca powinna być wykonywana.

Artykuł 5

Każdy Członek podejmie niezbędne kroki, aby każdy pracownik zatrudniony przy ręcznym transporcie ładunków, innych niż lekkie, otrzymał przed takim zatrudnieniem, dostateczne przeszkolenie lub instruktaż w zakresie metod pracy, które należy stosować w celu ochrony zdrowia i zapobiegania wypadkom.

Artykuł 6

W celu ograniczenia lub ułatwienia ręcznego transportu ładunków, należy, w możliwie najszerszym zakresie, używać odpowiednich środków technicznych.

Artykuł 7

1. Zatrudnienie kobiet i młodocianych pracowników przy ręcznym transporcie ładunków, innych niż lekkie, będzie ograniczone.
2. W wypadku zatrudnienia kobiet i młodocianych pracowników przy ręcznym transporcie ładunków, maksymalny ciężar tych ładunków będzie musiał być znacznie mniejszy od tego, jaki jest dozwolony dla mężczyzn.

Artykuł 8

Każdy Członek podejmie, w drodze ustawodawczej lub każdą inną metodą, stosownie do praktyki i warunków krajowych oraz po porozumieniu z zainteresowanymi, najbardziej reprezentatywnymi organizacjami pracodawców i pracowników, niezbędne kroki dla zapewnienia skutecznego stosowania postanowień niniejszej Konwencji.

* * *

Artykuły 9 -16: Standardowe postanowienia końcowe 1.

Powyższy tekst jest autentycznym tekstem Konwencji przyjętej należycie przez Konferencję Ogólną Międzynarodowej Organizacji Pracy na jej pięćdziesiątej pierwszej sesji, która odbyła się w Genewie i została ogłoszona za zamkniętą w dniu 29 czerwca 1967 r.

Na dowód czego w dniu trzydziestym czerwca 1967 r. złożyli swe podpisy. (pominięto)

_________________________________________

1 Patrz Zalacznik I