KONWENCJA Nr 141
MIĘDZYNARODOWEJ ORGANIZACJI PRACY
dotycząca organizacji pracowników rolnych i ich roli w rozwoju gospodarczym i społecznym

Data wejścia w życie: 24 listopada 1977 r.

Konferencja Ogólna Międzynarodowej Organizacji Pracy, zwołana do Genewy przez Radę Administracyjną Międzynarodowego Biura Pracy i zebrana tam dnia 4 czerwca 1975 r. na swej sześćdziesiątej sesji,

uznając, że znaczenie pracowników rolnych w świecie czyni sprawą pilną włączenie ich do procesu rozwoju gospodarczego i społecznego w celu polepszenia w sposób trwały i skuteczny warunków ich pracy i życia,

biorąc pod uwagę, że w wielu krajach świata, a zwłaszcza w krajach rozwijających się, ziemia i siła robocza są wykorzystywane w sposób niedostateczny i że fakty te wymagają zachęcenia pracowników rolnych do rozwijania niezależnych i aktywnych organizacji, zdolnych do ochrony i obrony interesów swych członków i do zapewnienia im efektywnego udziału w procesie rozwoju gospodarczego i społecznego,

uznając, że istnienie takich organizacji może i powinno przyczynić się do złagodzenia uporczywego niedostatku artykułów żywnościowych w różnych częściach świata,

uznając, że reforma rolna jest w wielu krajach rozwijających się zasadniczym czynnikiem wpływającym na polepszenie warunków pracy i życia pracowników rolnych i że z tej przyczyny organizacje pracowników rolnych powinny czynnie współpracować i uczestniczyć w procesie jej przeprowadzania,

przypominając postanowienia istniejących międzynarodowych konwencji i zaleceń w zakresie pracy, a w szczególności Konwencji o prawie zrzeszania się (rolnictwo) z 1921 r., Konwencji o wolności związkowej i ochronie praw związkowych z 1948 r., Konwencji o prawie organizowania się i rokowań zbiorowych z 1949 r., które przyznają wszystkim pracownikom, w tym również pracownikom rolnym, prawo do zakładania wolnych i niezależnych organizacji, jak również postanowienia licznych konwencji i zaleceń międzynarodowych w zakresie pracy, mających zastosowanie do pracowników rolnych, które nawołują m. in. do uczestniczenia organizacji pracowników w ich realizacji,

uznając, że Organizacja Narodów Zjednoczonych i organizacje wyspecjalizowane, a zwłaszcza Międzynarodowa Organizacja Pracy i Organizacja Narodów Zjednoczonych do Spraw Wyżywienia i Rolnictwa, są zainteresowane reformą rolną i rozwojem wsi,

uznając, że podane niżej normy zostały opracowane przy współpracy z Organizacją Narodów Zjednoczonych do Spraw Wyżywienia i Rolnictwa i że w celu uniknięcia podwójnych wysiłków będzie kontynuowana współpraca z tą Organizacją oraz z Organizacją Narodów Zjednoczonych, zmierzająca do rozwoju i zabezpieczenia stosowania tych norm,

postanowiwszy przyjąć niektóre wnioski dotyczące organizacji pracowników rolnych i ich roli w rozwoju gospodarczym i społecznym, która to sprawa stanowi czwarty punkt porządku dziennego sesji,

postanowiwszy, że wnioski te zostaną ujęte w formę konwencji międzynarodowej,

przyjmuje dnia dwudziestego trzeciego czerwca tysiąc dziewięćset siedemdziesiątego piątego roku niniejszą konwencję, która otrzyma nazwę Konwencji o organizacjach pracowników rolnych z 1975 r.:

Artykuł 1

Niniejsza konwencja ma zastosowanie do wszystkich rodzajów organizacji pracowników rolnych, łącznie z organizacjami, które nie zrzeszają wyłącznie tych pracowników, ale ich reprezentują.

Artykuł 2

1. W rozumieniu niniejszej konwencji określenie "pracownicy rolni" oznacza wszystkie osoby wykonujące na obszarach rolnych zajęcia rolne, rzemieślnicze lub inne, zrównane z nimi lub z nimi związane, niezależnie od tego, czy chodzi o pracowników najemnych, czy też, z zastrzeżeniem ustępu 2 niniejszego artykułu, o osoby pracujące na własny rachunek, jak np. dzierżawców, połowników lub drobnych właścicieli ziemskich.
2. Niniejsza konwencja ma zastosowanie tylko do tych dzierżawców, połowników lub drobnych właścicieli ziemskich, których głównym źródłem dochodu jest rolnictwo i którzy uprawiają ziemię sami tylko przy pomocy swych rodzin lub korzystają z pomocy osób trzecich jedynie okresowo oraz którzy:
a) nie zatrudniają stale siły roboczej lub
b) nie zatrudniają dużej liczby pracowników sezonowych albo
c) nie zlecają uprawy swojej ziemi połownikom lub dzierżawcom.

Artykuł 3

1. Wszystkie grupy pracowników rolnych, zarówno pracownicy najemni, jak i osoby pracujące na własny rachunek, mają prawo - bez potrzeby uzyskiwania na to uprzedniego zezwolenia - do tworzenia organizacji według swego wyboru, jak również prawo do przyłączania się do tych organizacji tylko pod jednym warunkiem - przestrzegania statutu tych organizacji.
2. Zasady wolności związkowej będą w pełni przestrzegane; organizacje pracowników rolnych będą niezależne, tworzone na zasadzie dobrowolności i nie będą podlegały żadnej ingerencji, przymusowi lub środkom represyjnym.
3. Uzyskanie osobowości prawnej przez organizacje pracowników rolnych nie może być uzależnione od takich warunków, które ograniczałyby stosowanie postanowień ustępów 1 i 2 niniejszego artykułu.
4. Pracownicy rolni i ich organizacje będą zobowiązane, podobnie jak inne osoby lub zorganizowane kolektywy, do przestrzegania obowiązujących w kraju przepisów prawnych przy realizacji swych uprawnień przewidzianych w niniejszym artykule.
5. Ustawodawstwo krajowe nie powinno naruszać ani być stosowane w sposób naruszający gwarancje przewidziane w niniejszym artykule.

Artykuł 4

Jednym z celów polityki krajowej dotyczącej rozwoju wsi będzie ułatwianie tworzenia i rozwoju, na zasadzie dobrowolności, silnych i niezależnych organizacji pracowników rolnych jako skutecznego środka zapewniającego tym pracownikom, bez jakiejkolwiek dyskryminacji - w myśl Konwencji dotyczącej dyskryminacji (zatrudnienie i wykonywanie zawodu) z 1958 r. - uczestniczenie w rozwoju gospodarczym i społecznym oraz w korzyściach z tego wypływających.

Artykuł 5

1. W celu umożliwienia organizacjom pracowników rolnych odgrywania należnej roli w rozwoju gospodarczym i społecznym każdy członek, który ratyfikuje niniejszą konwencję, przyjmie i będzie stosował aktywną politykę popierania tych organizacji, zwłaszcza w celu usuwania przeszkód przy ich tworzeniu, rozwoju i wykonywaniu ich legalnej działalności, jak również dyskryminacji o charakterze ustawowym i administracyjnym, które mogłyby być stosowane wobec organizacji pracowników rolnych i ich członków.
2. Każdy członek, który ratyfikuje niniejszą konwencję, zapewni, aby ustawodawstwo krajowe, uwzględniając specyficzne warunki sektora rolnego, nie stwarzało przeszkód w tworzeniu i rozwoju organizacji pracowników rolnych.

Artykuł 6

Będą podjęte środki w celu uzyskania możliwie jak najszerszego zrozumienia dla konieczności rozwoju organizacji pracowników rolnych i dla udziału, jaki mogą one wnieść dla polepszenia możliwości zatrudnienia i ogólnych warunków pracy i życia na obszarach wiejskich, jak również dla zwiększenia i lepszego podziału dochodu narodowego.

Artykuły 7 – 14: Standardowe postanowienia końcowe1.

Powyższy tekst jest autentycznym tekstem konwencji przyjętej należycie przez Konferencję Ogólną Międzynarodowej Organizacji Pracy na jej sześćdziesiątej sesji, która odbyła się w Genewie i została ogłoszona za zamkniętą w dniu dwudziestego piątego czerwca 1975 r.

Na dowód czego dnia dwudziestego szóstego czerwca 1975 r. złożyli swe podpisy. (pominięto)

_________________________________________

1 Patrz Zalacznik I