WYSTĄPIENIE DELEGATA PRACOWNICZEGO, 
TOMASZA WÓJCIKA 
101. SESJA MIĘDZYNARODOWEJ KONFERENCJI PRACY 
7 CZERWCA 2012 R.



Panie Przewodniczący,
Szanowni Delegaci,

Przemawiając w imieniu polskiej delegacji pracowniczej pragnę pogratulować Panu Przewodniczącemu wyboru na tę niezwykle odpowiedzialną funkcję. Moje gratulacje kieruję również na ręce Pana Guya Rydera, życząc mu sukcesów w tak trudnym dla ludzi pracy okresie. Dziękuję również Dyrektorowi Generalnemu Juanowi Somavia za niezwykłą pracę, szczególnie na rzecz Pracy Godziwej, przez ostatnie 14 lat.

W czasie gdy cały świat zmaga się z narastającym kryzysem gospodarczym i kryzysem zatrudnienia, dialog społeczny powszechnie uznawany jest jako warunek „sine qua non” przeciwstawienia się tym kryzysom.

Z ogromnym żalem muszę zakomunikować dostojnemu zgromadzeniu, że ostatni rok ujawnił, że dialog społeczny w Polsce jest mitem. Polski rząd ignoruje opinie Komisji Trójstronnej na poziomie krajowym, kierując do Parlamentu projekty ustaw całkowicie odmienne od ustaleń tej komisji, bądź nie pytając komisji o opinię w ogóle.

Kilka dni temu polski parlament przyjął ustawę o przedłużeniu wieku emerytalnego do 67 lat, dokładnie według projektu rządowego (mężczyznom przedłużono czas pracy o 2 lata, a kobietom o 7 lat). Ustawę przyjęto bez żadnych konsultacji społecznych, co więcej zignorowano wniosek o referendum w tej sprawie poparty podpisami ponad 2 milionów obywateli.

Nasz sprzeciw dotyczy nie tylko naruszenia istoty dialogu społecznego ale również całkowicie błędnych rozwiązań wyłącznie przedłużających wiek w którym można otrzymać emeryturę. Przyjęte rozwiązania lekceważą fakt, że mamy w Polsce bezrobocie na poziomie ponad 13%, że wydłużenie wieku koniecznego do sięgnięcia emerytury nie przyczynia się do utworzenia choćby jednego miejsca pracy.

Faktycznie oznacza to, że rośnie niebezpieczeństwo zwiększenia się bezrobocia wśród ludzi młodych, które i tak jest dramatycznie wysokie ( obecnie jest to blisko 30%, a niektórych regionach kraju osiąga nawet prawie 60%).

Oceniamy, że brak dialogu społecznego w Polsce spowodowany jest przede wszystkim powszechnie niskim poziomem stosowania prawa wolności związkowej oraz prawa do rokowań zbiorowych. Istnieje wiele złych praktyk na poziomie przedsiębiorstw , które mimo gwarancji prawnych, praktycznie prowadzą do zwalczania związków zawodowych. Również stosowanie nowych , złych form zatrudnienia, zwłaszcza ludzi młodych, powodujących brak zabezpieczenia społecznego, w praktyce uniemożliwia organizowanie się pracownikom. Ponadto należy wskazać na nieustaną i powszechną propagandę antyzwiązkową oraz całkowity brak w systemie edukacyjnym informacji na temat praw pracowniczych i roli związków zawodowych.

Większość skarg kierowanych do prokuratury, dotycząca naruszania wolności związkowej jest umarzana z powodu, jak to się określa w języku prawniczym, „niskiej szkodliwości społecznej czynu”. Rodzi to dodatkowe frustracje i poczucie nieskuteczności prawa w Polsce.

Liczymy, że Międzynarodowa Organizacja Pracy zwróci na ten aspekt wolności związkowej w Polsce, baczniejszą uwagę.

Szanowni Delegaci,

Z prawdziwą satysfakcją odnotowuję, że sugestia, którą składam tutaj od wielu lat, dotycząca statystyki procentowego rozpowszechnienia Fundamentalnych Konwencji MOP, znalazła zastosowanie w Raporcie VI na obecną sesję MKP – (see: Fundamental principles and rights at work: From commitment to action: page 18).

Fakt, że Konwencja nr 87 nie obejmuje prawie 55% ludności świata, wskazuje na pilną konieczność znalezienia w funduszach MBP odpowiednich środków zapewniających efektywną promocję ratyfikacji tej Konwencji, a także Konwencji nr 98.

Zachęcam również MBP, aby ten rodzaj statystyki wprowadzić na stałe do corocznego raportu (Report III(2))przeznaczonego do dyskusji w Komitecie Stosowania Konwencji i Zaleceń MKP.

Dziękuję za uwagę