WYSTĄPIENIE DELEGATA PRACOWNICZEGO,
TOMASZA WÓJCIKA 
95 SESJA MIĘDZYNARODOWEJ KONFERENCJI PRACY 10 CZERWCA 2006 R.


Panie Przewodniczący, Szanowni Delegaci,

     Jest to dla mnie ogromny zaszczyt i przywilej przemawiać do tak znakomitego zgromadzenia w imieniu polskiej delegacji pracowniczej. Pragnę pogratulować Przewodniczącemu i wiceprzewodniczącym Konferencji wyboru na te funkcje.
     Powodem do szczególnej satysfakcji jest raport Dyrektora Generalnego MBP "The end of child labour: within reach" wydany w ramach dalszych działań po przyjęciu Deklaracji dotyczącej Podstawowych Zasad i Praw w Pracy.
     Osiem lat po przyjęciu tej Deklaracji, raport odnotowuje pierwsze praktyczne rezultaty - spadek zatrudnienia dzieci w świecie. Należy wyrazić życzenie i nadzieję, że tendencja ta nie tylko się utrzyma, ale w znaczący sposób powiększy się. Dyskutując ten tak ważny raport wskazano na jego pewne braki. Chcę się tu odnieść do wczorajszego wystąpienia Simona Steyna, spikera grupy pracowniczej. Mam nadzieję, że przygotowując kolejne wydanie raportu poświęconego temu problemowi Dyrektor Generalny zechce uwzględnić pewne sugestie wynikające z dyskusji oraz że zostaną podjęte praktyczne działania. Pragnę jednak podkreślić, że Raport ma najwyższe znaczenie i jest bardzo wysokiej jakości. Dyrektorowi Generalnemu oraz pracownikom IPEC i ILO polska delegacja pracownicza jeszcze raz serdecznie dziękuje.
     Polscy pracownicy z ogromną uwagą obserwują rezultaty przyjętej w 1998 r. Deklaracji, mając głębokie przekonanie, że jej sukces nie może być rozpatrywany tylko w perspektywie liczby nowych ratyfikacji. Znacznie ważniejsze jest, w globalizującym się świecie, czy liczba pracowników objętych nowymi ratyfikacjami Konwencji Rdzeniowych rośnie w sposób znaczący. Niestety dwie najważniejsze Konwencje Nr 87 i 98 ciągle nie dotyczą więcej niż połowy pracowników świata. W imię solidarności, polscy pracownicy apelują do wszystkich, którzy o tym decydują "pozwólcie pracownikom swobodnie się organizować, pozwólcie im na zbiorowe negocjacje".
     Równie ważnym jak ratyfikacja Konwencji Rdzeniowych, problemem jest ich praktyczne stosowanie. Polska ratyfikowała wszystkie (8) Konwencje Rdzeniowe, lecz ich stosowanie w praktyce jest dalece niezadowalające. Ten stan rzeczy próbuje tłumaczyć się trudną sytuacją gospodarczą i wysokim bezrobociem. Chcę wierzyć, że tłumaczenie to jest raczej rezultatem powszechnie słabej znajomości Międzynarodowych Standardów Pracy, niż przejawem braku dobrej woli i niechęci do stosowania standardów pracy.
     Na szczególną uwagę zasługują tu firmy wielonarodowe, które w wielu krajach stosują się do przepisów zgodnych z Konwencjami Rdzeniowymi, natomiast w Polsce mimo korzystnych warunków podatkowych i niskich kosztów pracy, nie respektują tych konwencji. Jako przykład niech posłuży firma Whirlpool - Polar Polska we Wrocławiu. Od kilku lat pracownicy wykonujący tę samą pracę w tych samych warunkach otrzymują wynagrodzenie różniące się nie raz dwukrotnie. Powodem takiego rozróżnienia jest sposób ich zatrudnienia. Niektórzy pracownicy zatrudnieni są na stałe inni zaś czasowo poprzez agencję pośrednictwa pracy. Ponadto zarząd firmy uporczywie odmawia negocjacji tego problemu ze związkami zawodowymi. Jeśli ten stan rzeczy będzie się utrzymywać krajowe związki zawodowe będą zmuszone złożyć oficjalną skargę do Rady Administracyjnej MBP, zgodnie z życzeniem zakładowej organizacji NSZZ Solidarność.
     W raporcie Głównego Inspektora Pracy dla Sejmowej Komisji znajdujemy kolejne potwierdzenie jak często praktyka w zakresie stosunków pracy mija się z obowiązującymi przepisami. Zachęcamy MBP do wnikliwej analizy tego zjawiska i deklarujemy naszą współpracę. Jesteśmy przekonani, że niedostateczne stosowanie standardów pracy jest istotną przeszkodą w rozwoju gospodarczym i podnoszeniu poziomu życia pracowników i obywateli.
     Niewątpliwie najboleśniejszym problemem w Polsce jest bezrobocie utrzymujące się na najwyższym w UE poziomie około 18%. Nie podzielamy zadowolenia rządu, wyrażonego w wystąpieniu Ministra Pracy RP w dniu 7.06.2006 z powodu obniżenia poziomu bezrobocia do około 17%. Obniżenie to spowodowane jest masową emigracją zarobkową najaktywniejszych dobrze wykształconych pracowników, a w szczególności młodzieży. Emigracja zarobkowa może być kołem ratunkowym dla indywidualnych osób, a nie oficjalnie akceptowanym sposobem rozwiązywania problemów zatrudnienia. Niepokoi nas fakt, że od wielu już lat brak jest realistycznego programu naprawy rynku pracy.
     Przypominamy, iż głównym celem związków zawodowych jest ochrona pracownika w pracy, a przez to budowanie pomyślności wszystkich. Myśl ta powtarzana jest wielokrotnie przy różnych okazjach np. podczas obchodów 25 lecia NSZZ Solidarność. Mamy, bowiem ciągle przed oczami dwie podstawowe tezy, na których oparta jest międzynarodowa wspólnota pracy:
Praca nie jest towarem oraz
nędza gdziekolwiek jest zagrożeniem dobrobytu wszędzie.
Trzeba tę prawdę uporczywie przypominać.
Dziękuję bardzo.