WYSTĄPIENIE DELEGATA PRACOWNICZEGO, 
TOMASZA WÓJCIKA 
97 SESJA MIĘDZYNARODOWEJ KONFERENCJI PRACY 11 CZERWCA 2008 R.


Panie Przewodniczący,
Szanowni Delegaci,

Obecna Międzynarodowa Konferencja Pracy jest szczególna, bowiem właśnie mija 10 lat od podjęcia przez MKP, Deklaracji Podstawowych Zasad i Praw w Pracy. Deklaracja ta wskazuje na fundamentalne konwencje MOP, bez których reszta konwencji nie może być w pełni stosowana, oraz zachęca wszystkie państwa do ich ratyfikacji i ich przestrzegania. Uznanie tych 8 konwencji jako Konwencje Podstawowe zbiega się z Globalną Akcją na rzecz Pracy Godziwej. Konwencje Podstawowe stanowią warunek sine qua non tworzenia godziwych miejsc pracy, zapewnienia godziwych warunków pracy i godziwych zarobków.

Należy pamiętać , że głównymi aktorami życia gospodarczego i społecznego są zwykli ludzie, a wśród nich szczególną rolę pełnią ludzie pracy. Dlatego koniecznym jest postawienie pytania: Jak wielu pracowników w świecie może korzystać z postanowień Podstawowych Konwencji MOP? Procesy globalizacyjne, zwłaszcza w zakresie gospodarki, charakteryzuje znoszenie barier dla wymiany handlowej, inwestycji, przepływu kapitału. Natomiast bariery związane ze zmianą miejsca pracy i zamieszkania są dla większości ludzi na świecie nadal nie do pokonania. Jeśli jednak zostają one pokonane przez stosunkowo nielicznych, w nowym miejscu pracy spotyka ich zwykle różnoraka dyskryminacja.

Prawdziwy obraz rozprzestrzeniania się konwencji podstawowych pojawia się gdy, ich zasięg przedstawi się wg procentów ludności świata objętej tymi konwencjami. I tak dla poszczególnych konwencji procent ratyfikacji wg liczby państw i według ludności wynosi: C87 – 81.77% i 45.53%, C98 – 87.29% i 49.05%, C105 – 93.92% i 73.63. Pierwsza liczba określa procent ratyfikacji dokonanych przez państwa, druga zaś procent ludności objętych poszczególnymi konwencjami.

Fakt, że większa część ludności świata nie jest objęta konwencjami C87 oraz C98 wpływa destrukcyjnie na prawidłowe ich stosowanie w tych krajach, które je ratyfikowały. Dla przykładu w moim Kraju, w Polsce łamanie konwencji C87 jest bardzo częste, a sądowe procesy wytaczane przez poszkodowanych pracowników są nie efektywne i długo trwałe. Ostatnio NSZZ Solidarność złożył taką skargę do Rady Administracyjnej MBP z powodu represji wobec lidera związkowego w polskim oddziale wielonarodowego przedsiębiorstwa CUSSONS.

W oficjalnych deklaracjach aktualny rząd polski opowiada się za rozwojem dialogu społecznego i rozwiązywaniem trudnych spraw społeczno – gospodarczych na drodze trójstronnych negocjacji. Deklaracje te są niewiarygodne, bowiem codzienna praktyka stoi w jaskrawej z nimi sprzeczności, czego dowodem było przedstawienie ostatnio przez rząd, projektów zmian w przepisach emerytalnych bez konsultacji z partnerami społecznymi. Tego rodzaju postępowanie rządu nie jest jednak czymś zaskakującym, bowiem zgodnie z programem głównej siły politycznej w Polsce, związki zawodowe postrzegane są jako organizacje szkodliwe dla gospodarki i przedsiębiorczości. Cytuję z oficjalnego programu: Polskę ogarnia fala stagnacji i niewiary w przyszłość. Główną przyczyną jest paraliżowanie rozwijającej się przedsiębiorczości i obywatelskiej inicjatywy przez biurokrację, złe prawo i grupowe interesy związków zawodowych.

Dlatego powszechna akceptacja i pełne respektowanie konwencji wolności związkowej nr 87 oraz prawa rokowań zbiorowych nr 98 powinno być priorytetem MOP i wszystkich członków tej organizacji. Zgodnie z obliczeniami ratyfikowanie tych konwencji przez takie kraje jak Chiny, Indie i USA, których ludność wynosi około 2.7 mld, z całą pewnością radykalnie zmieni stosunki pracy w świecie i otworzy setkom milionów pracowników możliwości pracy godziwej, a ich rodzinom szansę godziwego życia. Bez tego wszelkie programy i wysiłki MOP nie przyniosą pożądanych efektów.

Panie Przewodniczący,

Na zakończenie, pragnę przypomnieć złożoną przed paru laty, tu na forum MKP, przez mojego znakomitego kolegę Kiyoshi Sasamori, delegata pracowników japońskich oraz przeze mnie samego, propozycję utworzenia Międzynarodowego Funduszu Edukacyjnego. Funduszu, który nie tylko zaoferuje najbiedniejszym dzieciom na świecie regularną edukację, ale również regularny posiłek. Jestem głęboko przekonany, że edukacja dzieci jest głównym sposobem dania im szansy na lepsze życie i jest realną drogą do eliminacji pracy komercyjnej dzieci w świecie. W duchu solidarności z tymi dziećmi, polscy pracownicy wzywają Członków MOP do podjęcia tego, przecież nie tak wielkiego wysiłku.

Dziękuję za uwagę